Opleving en terugslag

Gisteravond kwam Mars beneden met de melding dat zijn ontlasting toch bijna op een gewoon drolletje leek! Ik was hoopvol optimistisch en meende daaruit op te maken dat het misschien toch stress is. Vanmorgen was het echter weer 'pannenkoekenbeslag' en dat is toch heel erg teleurstellend.

Gisteravond hebben we de voorzolder voor hem open gegooid. Karel was de voorzolder op geweest, had het plekje waar Nike altijd ligt, grondig besnuffeld, was de trap naar beneden af geweest (waar de zolderdeur voorkomt dat hij het huis zelf in kan) en alles leek rustig.

Mars had de vervolgens de deur tussen de voorzolder en zolder zelf dicht gedaan maar het klepje van het kattenluik open geplakt zodat hij kon zien dat hij er doorheen kon. In e tijd dat de deur dicht was en Mars dus geen direct zicht op hem had (behalve via een camera op de trap gericht), is hij blijkbaar ergens van geschrokken. Mars vertelde dat hij ineens met een noodgang binnen kwam rennen en volgens niet meer taalde naar de voorzolder. 

Ondertussen lijkt het vandaag weer een beetje beter te gaan. Ik heb wel gezien dat er een kattenluikje was tussen het binnen-en buitenvertrek van SDO Hoofddorp maar of hij weet hoe dat ding werkt, weet ik niet. Het kattenluikje is waarschijnlijk nog wel open zodat hij er doorheen kan en dan moet hij zelf maar bepalen of hij dat wil of niet. Ondertussen valt het op dat hij inderdaad overdag een stukje vertrouwen wint wat hij 's avonds/'s nachts weer lijkt te verliezen. Als we dit volhouden, wordt het een lang traject!