Toch nog een poging...
Karel heeft lekker scherpe nageltjes! Het is eigenlijk wel grappig...hoe langer we Karel hebben en hoe meer we voortgang met hem boeken, hoe moeilijker het wordt hem weer terug te brengen naar het asiel. En manlief heeft daar nog veel sterkere gevoelens over dan ik...ik ben dan weliswaar geen 'persona non grata' meer bij Karel, Mars is natuurlijk wel degene die hem veel langer per dag ziet dan ik, omdat hij de hele dag bij hem boven doorbrengt. Aan de andere kant ben ik wel de drijfveer als het om nieuwe oplossingen aankomt; proberen Karel aan het veertje-spelen te krijgen door hem brokjes te geven als hij zijn pootje naar het veertje uitsteekt bijvoorbeeld. Binnen 1 dag had Karel door dat hij met het veertje spelen mocht en dat het zelfs de bedoeling was dat hij het vangt. En als ik hem dan zie springen en slepen met zijn speeltje, dan kan ik niet anders dan wensen dat we zijn diarree kunnen oplossen. Gisteravond hadden we het opnieuw over de mogelijkheden om Karel toch...
