Karel - de eerste nacht

Oef..een zware nacht! Gisteravond ging het al een stuk beter. We hebben de carrier van het asiel kunnen wisselen voor de carrier van ons en dat scheelde al een stuk in de geur. Manlief had brokjes in een lijn naar en in de carrier gelegd en zowaar...Karel heeft ze in de bak opgegeten. Karel had zijn houding naar mij laten varen en ik kon hem aanhalen...dat ging prima.

Een ding moet hij nog wel afleren; bijten als hem iets niet aanstaat. Zo was ik met wat keukenpapier de ergste hoeveelheid haren even uit de badkuip aan het vegen, en dat vond hij toch maar niets. Toen ik te dichtbij kwam, hapte 'ie. Ook bij mijn man hapte hij, waarschijnlijk als het aanhalen genoeg is. Oplossing voor nu: weglopen, want Karel houdt erg van aandacht.

Hij wilde gisteravond de badkuip nog niet uit maar zat er wel over te denken. Rechtop zittend keek hij over de rand heen en je zag hem denken...zal ik wel of zal ik niet? Zodra wij echter naar bed toe waren, was hij eruit. Zijn bakje stond voor de badkuip op de grond en nog geen half uur later hoorde we hem eten. En toen begon het kattengezang...Vlak daarna hoorden we hem ook drinken en vervolgens de kattenbak gebruiken. Goed gedaan jongen!

Nike op de bank

Het kattengezang bleef echter aanhouden en hij heeft het tot minstens half 4 's nachts volgehouden. Toen ben ik eruit gegaan omdat ik een van mijn eigen katten hoorde blazen. De deur naar de badkamer heeft lamellen en die had ie vermoedelijk open geschoven zodat een van mijn katten hem kon zien. Voor mijn katten is Karel natuurlijk een indringer en Nike is daar zeker niet van gediend. Daarna zijn we toch in slaap gevallen en om half 7 toen hij eten kreeg, was het rustig en lag hij weer op zijn vertrouwde plekje in de badkuip.

Basti lijkt op Karel!

Basti, ondertussen, is nog veel minder gecharmeerd van onze nieuw aanwinst en vermijdt ons zelfs. Grootste uitdaging wordt het om vooral Basti zover te krijgen dat ze het met Karel kan vinden. Als Basti hem namelijk niet accepteert, is Karel helaas de klos. Als zij niet met Karel door 1 deur kan, wordt ze gestresst en krijgen we meer problemen met haar IBD en dat is voor haar niet te doen.

We hebben hem vanmorgen met wat lekkere kattensnoepjes in de bak kunnen lokken en naar zolder verhuisd. Meneer ligt nu helemaal achterin de bench waar kan hij weer nieuwe indrukken opdoen, rondlopen en geurtjes van onze katten kan ruiken. Ja, het is nog even stressen voor hem maar uiteindelijk heeft hij meer bewegingsvrijheid. Bovendien moeten we maar een beetje met hem spelen vanavond, in de hoop dat hij dan gaat slapen en niet de hele boel weer bij elkaar mauwt.